suusje.reismee.nl

week 2!

Zo weer een nieuwe blog. Het is al even geleden maar ik heb hier zoveel te doen dat ik niet altijd tijd heb om mijn blog te schrijven. Ook is het internet niet altijd goed waardoor het soms lang duurt voordat iets online staat. Maar bij deze, een nieuwe Blog vanuit Malawi!

Vrijdag vertelde ik jullie dat voor mij het weekend zou beginnen en dat we in dit weekend de berg zouden beklimmen. Nou…… dit liep een beetje anders. Ik zal beginnen met zaterdag want deze liep wel volgens planning. We zijn om 10:00 met een groepje naar Town gaan, het centrum van Lilongwe. We hebben daar eerst wat boodschappen gedaan en naar de souvenirs markt geweest. Het was Ingrid haar laatste dag en die wilde nog wat kopen om me naar huis te nemen. We wilde naar de stoffenmarkt maar dit was mislukt. Ik dacht namelijk te weten hoe daar te komen maar we kwamen op een hele andere markt uit! Evengoed ook een hele belevenis! Rond de middag zijn we gaan lunchen bij kiboko, een leuke tent in Lilongwe om te lunchen. Dit is even goed de zelfde organisatie waarmee wij op safari gaan. Afijn, wij lekker geluncht en daarna zijn we naar het zwembad vertrokken, om even af te koelen en lekker te relaxen.

De volgende dag (zondag) zouden we eigenlijk de berg gaan beklimmen met nog 4 andere meiden. We zouden om half 7 opgehaald worden omdat het anders te warm is om te klimmen. Vroeg opstaan dus op de zondag! We hadden de dag daarvoor pannenkoeken gebakken, hier waren er nog een aantal van over, dus vonden we het wel een goed idee om hier mee te ontbijten. Wij goed ontbeten met pannenkoeken en brood, want ja en zou namelijk een hele zware tocht worden in de warmte van Afrika. Helemaal gereed zaten we klaar, goede schoenen aan, goede kleding aan en goed ontbeten. En jaa…… je voelt hem zeker al aankomen, de gids kwam niet opdagen… We hebben tot 09:00 uur gewacht, een aantal telefoontje gepleegd maar er kwam geen gids. Om 09:00 hebben we besloten om niet meer te gaan omdat het anders wel erg warm zou worden. Flink balen omdat er eigenlijk een weekend ‘’verspild’’ is was. En weekenden zijn zeldzaam en juist bedoeld om het land te verkennen. Achjaa.. niks aan te doen. Besloten om de bikini aan te trekken en met zijn alle te lunchen bij een hotel met zwembad! Ook niet verkeerd natuurlijk!

We kregen maandag wel bezoek van de baas die de trip naar de berg verzorgd. Hij kwam zijn excuses aanbieden en ons geld terug brengen. Uiteindelijk was het niet de fout van deze organisatie maar een samenloop van omstandigheden. In ieder geval heel fijn en netjes dat zij dit persoonlijk kwam vertellen!

Maandag zijn we weer begonnen met werken op ons project. Ik moet zeggen dat ik nog steeds moet wennen. Het verschil is zo groot! Zo blijven de kinderen erg stout en zijn ze moeilijk te corrigeren omdat we de taal niet spreken. We vragen dan wel hulp aan de huismoeders maar die corrigeren ze naar mijn idee niet vaak genoeg. De dagen duren soms erg lang, dit omdat de kinderen eigenlijk niet vermaakt worden. We willen graag activiteiten ondernemen, maar ook dit is lastig. We hebben hierbij de huismoeders nodig die ons kunnen helpen met sowieso de taal, echter vinden de huis moeders dit niet altijd nodig. We hebben bijvoorbeeld dinsdag de kinderen geschminkt, dit was heel leuk maar erg hectisch. Alle kinderen willen eerst en het is een heel gevecht voordat zij geschminkt worden, ook hier zijn dan de huismoeders nodig maar dit gebeurde niet…. Ik denk dat dit ook wel een stukje cultuur is. Ik merk dat de basis behoefte belangrijk zijn hier. Ik bedoel hier eten en drinken en wassen mee, dit word dan ook vaak met veel aandacht gedaan. Echter ontbreekt er 1 ding en dat is een stukje liefde en aandacht. Ik zeg niet dat de huismoeders niet liefdevol zijn naar de kinderen toe, maar de kinderen krijgen naar mijn idee weinig ‘’positieve’’ aandacht. Na het stukje van les geven worden de kinderen bijvoorbeeld van 09:30 tot 12:30 vrij gelaten om te spelen. Op het begin lukt het de kinderen nog wel om zichzelf bezig te houden, maar in de loopt der tijd gaan ze klieren, met elkaar vechten en vooral uitproberen.

Morgen hebben we een gesprek met Maartje de coördinator en de ‘’baas’’ van het project. We hebben namelijk een aantal vragen. Zo zouden we graag ook in het dorp willen helpen, de vrouwengroep bezoeken en het soort fabriekje waar de maismeel gemaakt word bezoeken. Ook krijgen we morgen uitleg over de scholen die volgende week weer straten, hierbij zouden we ook mogen gaan helpen. Een leuk vooruitzicht dus! Verder is het wel leuk hoor! Niet dat het negatief is, maar dan merk je dat de cultuur erg verschillend is en dan lastig is.

Vandaag hebben we ook mogen kijken hoe ze brikkets maken. Dit zijn een soort aanmaakblokjes om op de koken. Ze maken dit van een aantal dingen waarvan ik er nog een weet.. dit was poep. 1 vrouw en 1 man pakte dit met hun handen op en kneden dit, dit werd heel hard op elkaar gedrukt zodat het een harde schijf werd. Deze schijven moesten 4 dagen drogen buiten in de zon, en voor een kookbeurt heb je 100 van deze schrijven nodig! Werk aan de winkel dus. Ze vroegen ons om mee te helpen, ik ben niet heel snel vies van iets, maar om nou poep te gaan kneden met mijn handen vond ik beetje ver gaan. Ik heb daarom op een subtiele manier aangegeven dat ik wel ging koken, er was namelijk maar 1 huismoeder aan het koken.

Vandaag hebben we een les chicewa gehad, dit is de taal dat zij hier spreken. Deze les werd gegeven door Victoria een meisje die Maartje kent. Victoria is 20 jaar en studeert aan de universiteit, zij kan dus goed Engels wat het daarom makkelijk maakt om ons de taal te leren. Maar jeetje…. Wat is deze taal moeilijk! Zo wist ik natuurlijk al een aantal woorden, maar nu word het verder veel oefenen. Het was dan ook vaak lachen om de verkeerde uitgesproken woorden en zinnen. Wel heb ik een aantal woorden gevraagd die mij zouden kunnen helpen om aan te geven aan de kinderen dat zij over mijn grens heen gaan. Ik heb het opgeschreven, wel moet ik nog even oefenen met de  uitspraak hahaha.

Verder heb ik het enorm naar mijn zin en hebben we een hele gezellige groep vrijwilligers! 

Dit weekend gaan we naar Senga Bay, daar gaan we snorkelen en lekker relaxen. Enorm veel zin in!p

Nou schatties, ik hoop snel wee een blog te kunnen schrijven!

project en andere bijzondere dingen!

Zo mijn eerste week in Afrika.. de tijd vliegt en alles gaat veel te snel!

Dinsdag heb ik kennis gemaakt op mijn project, heeeeel wat anders dan ik had gedacht. Vorig jaar zat ik op een project wat erg gestructureerd was en het project was in de stad. Dit betekend dat het in een ‘’Rijkere’’ buurt lag. (nog niet te vergelijken met de buurten in Holland). Nu zit ik in een buitendorp van Lilongwe, Kauma. Het is met de minibus ongeveer anderhalf uur reizen waar ik 1 keer moet overstappen. De duur van je reis ligt aan het aantal minibussen die aanrijden en jou richting op moeten.

Dinsdag dus, ik vertrok om half 8 om vervolgens om 9 uur voorgesteld te worden aan Jake, het hoofd van mijn project adziwa. Ik heb eerst uitleg gekregen van Jake over het Project en ik wil het ook graag aan jullie uitleggen. Adziwa is een project in Kauma. Adziwa heeft huisjes gebouwd voor families, deze families mogen hier wonen in ruil voor het in huis nemen van kinderen zonder ouders. Deze kinderen kunnen dus opgroeien in een ‘’normaal gezin’’. Voor Afrika vind ik het project erg zelf voorzienend ze hebben een tuin waar zij groentes verbouwen voor in de Sima. Ook hebben zij dieren die zij eten en of verkopen.  Op het project is een daycare waar ik voornamelijk aan het werk ben samen met Iris, zij is ook een Nederlandse vrijwilliger. Op de daycare komen kinderen die in het dorp wonen, hier krijgen zij les en in de middag eten.  De kinderen zijn van 0 tot ongeveer 8 jaar oud en de oudste gaan daarvan naar een soort basis school. Echter is deze nu dicht in verband met de school vakantie. Wel gaan iris en ik hierbij helpen.

Het is een mooi project, maar wat moet ik wennen. De kinderen krijgen bijna geen aandacht en gaan op een verkeerde manier aandacht vragen, want ja dat doen kinderen op die leeftijd.  De kinderen zij me momenten erg stout, maken dingen kapot en wanneer de huismoeder niet aanwezig zijn luisteren ze slecht naar iris en mij. Ook de structuur ontbreekt, het is elke dag gokken wat er komt. Iris en ik hebben daarom besloten op samen met Stella ( de hoofd huismoeder) een structuur te maken, niet dat dit alleen belangrijk is voor ons maar de kinderen hebben hier ook echt behoefte aan.

Mijn dag bestaat nu voornamelijk uit les geven, de kinderen bezig houden, koken en helpen in het huishouden. Ik moet zeggen dat koken echt een hele opgaven is.  We moeten er voor zorgen dat we eerst vuur hebben om op te koken, dan wachten we tot het water kookt en moeten we er heel snel een soort van maismeel er doorheen roeren. Dit is erg zwaar om te doen. Onvoorstelbaar dat deze vrouwen dit zo snel doen met vaak nog een kindje op hun rug. Dit papje, genaamd sima, eten zij morgens, middags en avonds. Het lijkt een beetje op aardappel puree van structuur en het smaakt eigenlijk naar niks.  Ook gaan we de tuin in om groente te halen. Ik ben er nog steeds niet achter wat het precies is, maar het smaakt eigenlijk naar niks en het lijkt op onkruid. Een hele ervaring om dit te maken, en vaak ook erg gezellig met de huismoeders. Ze willen van alles weten en wij natuurlijk van hen. Sommige spreken Engels en andere weer niet, maar met handen en voeten hebben we hele gesprekken.

Na het eten gaan iris en ik afwassen met

een aantal huismoeder. We moeten dan eerst water gaan halen bij de waterpomp. We vullen dan 2 bakken met water, in de ene bak word het gewassen met groene zeep en in de andere bak word het omgespoeld. We doen dit zittend op de grond. De huismoeders doen dit bukkend, wat ik echt niet snap is dat hun hier geen rugpijn door krijgen. Ik kan dit nog geen 5 minuten volhouden. Wel is het nou al elke dag voorgekomen, dat wanneer ik dan even op grond zit en ik weer op sta, ik helemaal onder de mieren zit. Ik ben er nog niet achter waar zij nou precies op af komen.

In de middag is het vooral de kinderen bezig houden. Je ziet enorm goed het verschil tussen arm en iets rijker. Sommige kinderen hebben helemaal niks van eten en drinken mee, dit is dan elke dag. Sommige kinderen hebben alleen chips mee omdat dit goedkoop is in Malawi. Ze krijgen helemaal niks van vitamine binnen. Ik kan nog steeds niet begrijpen dat in deze tijd er nog mensen zijn die gewoonweg geen eten hebben. Op het project word wel alles gedeeld met elkaar, dus het is niet zo dat deze kinderen ook niks krijgen. Zo had ik vandaag ook een perzik mee, de huismoeders hadden dit nog nooit gegeten. Perziken zijn vaak te duur. Ik heb hem in hele kleine stukjes gesneden zodat iedereen een stukje kon proeven.

De reis naar mijn project is ook altijd indrukwekkend. Elke dag rijden we wel een andere route, dus ik zie heel veel. Ook proberen ze me elke dag op te lichten. Een ritje is 300 kwatcha, en elke keer proberen ze me meer te laten betalen. De bestuurders van de busjes proberen vaak stoer te doen door hard te rijden of om stoer achter het stuur te zitten, het is dan grappig als ze uitstappen want dan hebben ze vaak roze crocks aan hahaha.  Ook kom je de leukste mensen tegen in de mini bus die altijd wel in zin voor een praatje. Ook dan is het verschil goed te zien tussen arm en rijk.

Gisteren kwam er een ‘’hippe’’ malawiaan naast me zitten. Met een hippe malawiaan bedoel ik dan, iemand met een gele broek met paarse stippen, met een hip shirt en pet en een gitaar. Ik voeg of hij een muzikant was waarop hij begon te vertellen. Hij vertelde mij dat hij een beroemd persoon was in Malawi en dat hij zijn eigen muziek maakte, dit kon evengoed wel kloppen want iedereen begon te lachen toen hij instapte. Ik was nog niet overtuigd omdat veel mensen hier dingen verzinnen om interessant te doen bij de azoengoes (blanke personen). Toen vroeg hij om mij nummer, echter is het niet heel verstandig om dat te doen in Malawi, dit omdat je de mensen niet kent en niet weet wat ze van je willen. Ik heb hem verteld dat mijn telefoon in Nederland ligt omdat ik hier in Malawi toch niet kan bellen, dat geloofde hij en hij schreef zijn nummer, facebookpagina en een handtekening voor me op een briefje. Nog even gekletst samen en hij vertelde me dat hij naar een interview ging. Eenmaal toen die uitgestapt was heb ik mijn internet snel even aangezet op mijn telefoon om hem op te zoeken, en ja hoor, het bleek weldegelijk iemand bekends te zijn! Spijt dat ik geen foto gemaakt heb met hem samen.

We werken 5 dagen in de week en in het weekend hebben we vrij. Vandaag is dus mijn weekend begonnen en we beginnen de zaterdag met een relax dag. Morgens gaan we de stad in om ergens te lunchen en middags het zwembad te bezoeken. Het zwembad is bij een hotel en is echt voor de rijkere mensen. In het zwembad zie je dan ook alleen maar rijke mensen en blanke mensen. Ik heb het de vorige keer omgerekend en voor 7 euro heb ik kunnen zwemmen eten en drinken. Voor ons heel goedkoop maar voor de mensen hier erg veel geld. Zondag ga ik met iris en 3 Noorse meisjes een berg beklimmen. Ben benieuwd hoe ik het dit jaar vol ga houden, vorig jaar was het namelijk echt een drama…… maarja toen was ik ook wat zwaarder en sporten deed ik nooit. Nu ben ik veel kg kwijt en sportte ik elke week. Duss goede hoop!

Ik hoop snel weer te kunnen schrijven!

Toedelsssssss

Eerste dagen in Malawi

Nou, daar zit ik dan! Op een bankje in Malawi! Laten we bij het begin beginnen.

Vrijdagmiddag om 14:30 werd ik op gehaald door mijn ouders om vervolgens naar het vliegveld in Brussel. Ook mijn aller aller beste vriendin ging mee om mij uit te zwaaien! Het afscheid was niet heel leuk ( de mensen die mij kennen weten dat ik afscheid afschuwelijk vind). Eenmaal in het vliegtuig viel eindelijk alle spanning van mij af en ik besefte me opeens dat ik nu echt weg was!

Ik had eerst een vlucht vanaf Brussel tot Vienna (Oostenrijk), om vervolgens naar Ethiopië  te vliegen. In totaal was deze vlucht 10 uur. Eenmaal in Ethiopië moest ik 3 uur wachten. Daarna had ik een vlucht naar Malawi die die 4 uur duurde. En toen was ik eindelijk in Malawi! 1 stap uit het vliegtuig en het was vertrouwd, eindelijk was ik terug waar ik vorig jaar zoveel mooie dingen gedaan heb en zoveel mooie herinneringen aan heb. Even om een visum, of najaa even…. 2 uur moeten wachten en ik had hem. Typisch op zijn Afrikaans, je moet je voorstellen dat er een Nederland een loket is op alles in een keer te regelen. In Malawi doen ze het allemaal wat rustiger… Ik moest langs 4 loketten. 1 loket om je paspoort te checken en je ingevulde papieren, tweede loket om te betalen, 3 loket om een stempel in je paspoort te zetten en het laatste loket je vinger afdrukken af te nemen. Jaa, toen wist ik het zeker…. Suus is weer in Malawi!

Ik werd opgehaald door de vaste taxi driver, rachied. Vorig jaar heeft hij mij ook rond gereden. Hij zag mij en er was gelijk herkenning, erg leuk om zo aan te komen! Op het vliegveld even geld gepind en een Malwiaans nummer aangevraagd, dit zodat bellen en internet goedkoper is dan met een Nederlandse kaart. Voor de Thuisblijvers, voor jullie veranderd mijn nummer niet J

Na een uurtje rijden was ik in het doninggoood house, dit is het vrijwilligershuis waar ik de komende 4 weken verblijf. Hier wonen nog 6 andere vrijwilligers die ook werken in Lilongwe, 4 vrijwilligers zijn Nederlands en we hebben nog 2 Noorse vrijwilligers. Super leuk, en goed om mijn Engels een beetje te verbeteren!

Eenmaal gesetteld, mijn spullen uitgepakt en lekker opgefrist met zijn alle wat gegeten en daarna lekker naar bed! Ik had namelijk maar 1 uur geslapen en was toch wel erg moe. Heerlijk om weer een ‘’tent’’ in te kruipen (zie een stapelbed met een klamboe voor je).

De volgende morgen werd ik om 10 uur wakker, s’ ’avonds vroeg naar bed gegaan en klokje rond geslapen. Besloten met de andere vrijwilligers om een dagje te gaan relaxen bij een zwembad in de buurt. Heeeeerlijk dagje gehad en lekker geluncht. Fijn om zo je tijd in Malawi te beginnen J

Maandag heb ik nog wat uitleg gekregen over de stad en de werking van het openbaar vervoer. Ik wist het nog van vorig jaar maar er waren een aantal dingen veranderd. Fijn om weer in de stad te zijn. Sommige mensen herkende me nog vorig jaar ( de tuk tuk driver and the market man)

S ’middags ben ik een wandeling gaan maken met nog 3 andere vrijwilligers. Avonds hebben we gezamenlijk gekookt en lekker wat gegeten. Alles wat relax totdat er iemand een schorpioen vond in de badkamer! Paniek natuurlijk… want ja als je met 7 vrouwelijke vrijwilligers in een huis zit en je vind een schorpioen, gebeurd dat nou eenmaal. Ik ben vervolgens de bewaker gaan halen en hij heeft hem netje opgeruimd voor ons!

Morgen ga ik kennis maken op mijn project. In mijn volgende blog zal ik wat meer vertellen over mijn nieuwe project. Het is in ieder geval 1 en een half uur reizen met het openbaar vervoer, dat word een hele opgave. Het openbaar vervoer is hier namelijk de minibus en niet de meest comfortabeler manier op te reizen. Maar ach… ook dat is Afrika.  

Volgende week ga ik terug naar mijn project waar ik vorig jaar gewerkt heb. Dit is zomaar een dagje om te kijken hoe het met de kinderen is die ik toen verzorgd heb. Super veel zin in!

Ik hoop mijn volgende blog snel te plaatsen, maar vanaf gisteren doet de stroom weer vreemd. Het is weer warmer aan het worden dus we zullen minder stroom hebben….

Tionana ( tot ziens)

Mijn avontuur.

Lieve mensen, 

Vandaag vertrek ik dan..... 1 jaar naar toe geleefd, veel moeten regelen en mijn opwinding steeds moeten bewaren omdat ik anders gek werd van mezelf. Maar vandaag is het dan eindelijk zo ver, Suus gaat weer op reis!  Mijn reis gaat dit jaar naar Malawi, Zambia, Thailand en india.  

  Nou, over een uurtje word ik opgehaald om naar het vliegveld in Brussel te vertrekken. Ik vlieg vanavond en zal om 13:00 morgen in Malawi aankomen. Ik ga daar eerst een maand werken met kinderen. Via deze blog wil ik jullie op de hoogte houden van mijn ervaringen en spannende verhalen (want ja suus maakt altijd weer iets mee wat niemand mee maakt...). 



Wat is het koud!!! Weer terug in Nederland.....

Nou daar zit ik dan, in me pyjama, een dik vest en dikke sokken.. Wat is het koud hier in Nederland en wat is het hondenweer. Na een geweldig afscheid op mijn project, met veel zingen en dansen was het voor mij dan toch tijd om naar huis te gaan, helaas......

Woensdagmiddag vertrok ik om half 2 vanuit Malawi naar Brussel. Op de luchthaven was het even spannend, ik had namelijk een groot soevenir voor mezelf gekocht, echter paste deze niet in me tas.. Ik had in malawi er al voor gezorgd dat ik hem goed ingepakt had, dit had ik gedaan me eierdozen en een handdoek. Ik had hem in mijn rugtas gedaan, we stak hij er een meter uit maar ik dacht dt moet wel lukken. NIet dus... Toen ik mijn bagage moest inleveren werd er gelijk verteld dat hij in me tas moest. Ja dat snapte ik ook wel, maar als dat ding gepast had in me tas had ik dat er natuurlijk wel gedaan... Na dat 10 keer uitgelgd te hebben, en dat hij het een aantal keer geproeerd had om hem in me tas te doen, kwam hij dan toch tot te conclussie dat het niet ging. Hehe....

Toen hij mij vertelde dat hij dan niet mee mocht, werd ik toch een beetje geiriteerd, ik heb hem gevraagd wat de andere mogelijkheden waren om hem toch mee te nemen. De eerste optie was betalen en de tweede optie was dat ik hem zou laten sealen rond mijn koffer en dan hopen dat hij heel zou aankomen.. Nou dat laatste moest dan maar, want ik wilde hem heel graag mee. Echter moest ik hier 3000 kwatcha voor betalen (omgerekend zo 3,75 euro) en ja laat ik nou net geen geld bij me hebben.. Ik weer terug door de douane, daar ook nog eens mijn verhaal uit leggen en na veel overleg mocht ik er dan weer terug door, op naar een pin automaat. Nou en wat was ik blij dat ik terug was en kon inchecken, niet dus. Eerst moest heel mijn tas gecontroleerd worden voordat hij gesealt werd, dit omdat ze hem dan noet eer open moeten maken bij de douane. Nou werkelijk ales wat in me koffer zat werd gevraagd wat het was, hoeveel ik er voor betaald had en voor wie het was. Na ongeveer een half uur was ik dan toch ingecheckt en kon mijn reis terug naar huis beginnen.

Na een lange reis van 19 uur, 2x een tussen stop te hebben gehad, een in blantayer en een in parijs en mijn overstap in ethiopien, kwam ik dan toch eindelijk aan in brussel. Ik hd weinig geslapen in het vliegtuig, dit omdat we noodweer hadden onderweg en ik op etiopien 4 ur moest wachten en niet goed durfte te slapen. Ik was toch maar alleen....

Op brussel geland, mjn bagage gepakt, ging ik dan toch eindelijk door de poorten van aankomst hal. Mijn moeder had gezegd dat ze alleen zou komen omdat er veel mensen gewoon moesten werken. Maar toen ik eenmaal door de poorten ging zag ik niet alleen mijn moeder staan, maar mijn tante en laura!!!! wat was dat een enorme verassing. Trouwens heel het vliegveld wist dat ik denk ik aangekomen was, want toen ik door de poorten kwam riep laura zo hard van enthousiastme. hahahaha

wat is het koud in Nederland! ik ben 6 weken rond de 30 graden gewend geweest, nou dat valt dan toch vies tegen dat je in je zomerkleding en slippers land in een land waar het op dat moment 5 graden is brrr.... ik moet er nog steeds aan wenne.  Na al veel vertellen over afrika kwamen we thuis, hier at ik een lekkere boterham met kaas en toen toch nog maar even gaan slapen, ik had immers bijna niet geslapen en dat begon ik tch wel te merken.

Sávonds zou  mijn oma komen en lauw zou nog even langs komen. Ik zat in mijn flobber trui aan tafel, toch gelukkig nog even een bh aangetrokken, toen de deurbel ging. Nou en dat is heel de avond zo doorgegaan. Vrienden, familie en collega's waren er om me welkom te heten terug in dit koude kikkerlandje en om natuurlijk mijn verhalen te horen. Ik wist hier eht helemaal niks van, dit hadden me ouders voor me geregeld. dit was dus echt een enom leuke verassing. 

Jongens, wat ik heb ik een geweldig reis gehad. Ik kan het niet omschrijven maar wat was dit geweldig. Ik heb zoveel enorme mooie dingen mogen meemaken, ervaringen op gedaan, en daarvoor ben ik heel dankbaar. Ook ben ik in een vervelende priode toch wel vertrokken naar Afrika, en wat ben ik blij dat ik dit gedaan heb. Ik ben weer de suus wie ik was, en het is heel cliché, maar ik heb echt mezelf terug gevonden in afrika!

ook wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties, het was erg leuk om te zien dat zoveel mensen me volgen en waardering voor me hadden. 

Wat ik al tegen een aantal andere mensen had gezegd, Afika ik kom zeker heel snel terug! 

Mijn laatse weekje met Cape maclear

Hallo allemaal,

Na vorige week een heerlijk relax weekend te hebben gehad, begon ik maandag weer op mijn project. Erg leuk dat als je binnen komt lopen en dat er bij veel kinderen herkenning is en erg blij zijn dat ik er weer ben.

Deze week is maaike een dag mee geweest met mijn project, vorige week ben ik mee geweest met haar en nu wa's het mijn beurt om mijn project te laten zien. Ik heb haar eerst de school laten zien, erg grappig om te zien wat hierin de verschillen zijn per project. Ook heb ik haar leren wassen van kleren, en ja di't is met de hand. Ik heb smiddags de huis moeders met het wassen van de kleren, er is dan een grote ruimte waar ongeveer 8 spoelbakken staan om in te wassen . Elke spoelbak heeft zijn eigen wasbord, waar op gewassem kan worden. Iedereen krijgt een blok zeep en zo sta je al gauw met 7 afrikaanse vrouwen, die de grootse lol hebben met elkaar, te wassen. Ze vinden het dan ook meer dan grappig dat ik elke dag met hun mee was. Ze zijn het namelijk niet gewend, veel blanke in malawi hebben een huishoudster en houden zich niet bezig met de was. Eerst mocht ik zelfs niet mee helpen met de was en moest ik buiten gaan zitten in het zonnetje. Nou daar ben ik niet voor gekomen en na lang aandringen mocht ik dan toch helpen. En wat is het elke dag weer gezellig! Ook al spreken hun bijna geen Engels en ik maar een paar woorden Chi chewa, soms kunnen we met handen en voeten een heel eind komen. 

Ook werden deze week alle baby's  gevaccineerd tegen de mazelen en polio. Ik heb gevraagd of ik hierbij mee mocht helpen, echter mocht ik niet mee helpen met vaccineren want ik kon niet bewijzen dat ik hier voor bevoegd ben. Logisch ook anders kan iedereen zeggen dat hij dit kan. Wel mocht ik de baby's vast houden tijdens het vaccineren. Nou dit is iets heel anders dan ik bij oude mensen gewend ben. Niet iedereen vond het even leuk en er werd dan ook veel gehuild. Erg zonde om te zien... maar natuurlijk beter dan mazelen of polio krijgen...

Ook ben ik deze week met maaike wezen shoppen, we zijn naar de souvenir markt geweest en naar de stoffenmarkt markt. De stoffenmarkt was erg bijzonder om te zien. Heel veel kleine kraampjes met veel tweedehands kleding uit het westen.  Het zag er allemaal nog redelijk goed uit. Achterin zaten een paar mannen de kleding te maken die kapot waren en een aantal vrouwen waren alle kleding aan het strijken. Zo werd het klaar gemaakt voor de verkoop. Zelf heb ik 3 traditionele sitensies gekocht. Dit is een laptop stof met een mooie afrikaanse print. Bijna alle vrouwen hier dragen dit elke dag als wikkel rok. Ook heb ik souvenirs gekocht. En wat waren er veel leuke dingen! Helaas kan ik niet voor iedereen wat meenemen omdat ik niet veel ruimte in me koffer heb...

Dit weekend ben ik ben maaike, sophie en bianca naar Cape maclear geweest. Dit is een mooi dorp aan het lake malawi en net weer iets anders als senga bay.  Hier ben ik 4 weken terug geweest. We vertrokken vrijdag ochtend om half 8, we hadden een lange reis van 4 uur voor de boeg waarvan een heel stuk door de bergen. Na 4 uur op gepropt in de auto te hebben gezeten en allemaal een beetje raar in ons buik van de berg weggetjes kwamen we aan in Cape maclear.  Nou het uitzicht over het meer vanuit onze loge, maakte onze vervelende heen reis al snel goed! Na heerlijk geluncht te hebben, zijn we lekker gaan zwemmen. Al snel kwamen er zo'n stuk of 15 kinderen mee zwemmen. We hadden de grootste lol en al snel bedacht ik da't het leuk zou zijn om mijnog o der water camera te gebruiken. Nou ze wisten niet wat ze zagen. Ziezo vinden ze het al raar om zichzelf op de foto terug te zien, maar een foto van hun zelf was wel heel raar! Na heerlijk gegeten te heen aan het meer hebben we die avond op het strand naar de vallende sterren gekeken. Wat was dat prachtig! 

Zaterdag ochtend werden we om 10:00 opgehaald met de boot om te gaan snorkelen bij het eiland. Ik vond dit best spannend omdat er die dag er voor vlak bij ons een Noorse man was verdronken. Dit was omdat ze met te veel op een bootje zaten en deze is gezonken, waarbij de man niet goed kon zwemmen en veel spullen om zich heen had. Gelukkig hadden wij een goede stuurman en gingen we maar met zijn 6 op de boot. Eenmaal aangekomen bij de snorkel plek zagen we duizenden mooie vissen zwemmen. We hebben dan ook een aantal uur heerlijk gesnorkeld en o dermate foto's gemaakt. Ik wist niet van mezelf dat ik snorkelen zo leuk vond! Na het snorkelen hebben we op het eiland geluncht met verse vis uit het lake echt heerlijk!

Smiddags zijn we vis arende gaan voeren. Wat zijn deze beesten groot en prachtig! De stuurman gooide vissen in de lucht zodat de vis arend deze kon grijpen en zo erg dichtbij kwamen. Erg gaaf om te doen. Na een heerlijk diner aan het lake zijn we met een aantal meiden en lokale jongens die we die dag hadden leren kennen op het strand gaan zitten en samen muziek gemaakt.  Eerst deden de lokale jongens spelen op hun djembe en daarna kregen wij les in het spelen. Nou dat viel best tegen! Wat een heerlijke avond hebben we gehad, met een kampvuur, muziek, het geluid van golven en veel gezellige mensen.

Zondag hebben we nog heerlijk kunnen relaxen  aan het meer. Heerlijk gezwommen, lekker geluncht en vooral erg gezellig gehad.

Morgen heb ik helaas mijn afscheid op mijn project en dan vlieg ik helaas woensdag om half 2 naar huis om alsvolgt om donderdag om half 9 te landen in brussel. Maar ik ben zeker nog niet klaar met afrika, ik kom zeker terug!!!!!!

 

Mijn volgende en laatste blog zal vanuit Nederland zijn! 

Mijn laatse weekje met Cape maclear

Hallo allemaal,

Na vorige week een heerlijk relax weekend te hebben gehad, begon ik maandag weer op mijn project. Erg leuk dat als je binnen komt lopen en dat er bij veel kinderen herkenning is en erg blij zijn dat ik er weer ben.

Deze week is maaike een dag mee geweest met mijn project, vorige week ben ik mee geweest met haar en nu wa's het mijn beurt om mijn project te laten zien. Ik heb haar eerst de school laten zien, erg grappig om te zien wat hierin de verschillen zijn per project. Ook heb ik haar leren wassen van kleren, en ja di't is met de hand. Ik heb smiddags de huis moeders met het wassen van de kleren, er is dan een grote ruimte waar ongeveer 8 spoelbakken staan om in te wassen . Elke spoelbak heeft zijn eigen wasbord, waar op gewassem kan worden. Iedereen krijgt een blok zeep en zo sta je al gauw met 7 afrikaanse vrouwen, die de grootse lol hebben met elkaar, te wassen. Ze vinden het dan ook meer dan grappig dat ik elke dag met hun mee was. Ze zijn het namelijk niet gewend, veel blanke in malawi hebben een huishoudster en houden zich niet bezig met de was. Eerst mocht ik zelfs niet mee helpen met de was en moest ik buiten gaan zitten in het zonnetje. Nou daar ben ik niet voor gekomen en na lang aandringen mocht ik dan toch helpen. En wat is het elke dag weer gezellig! Ook al spreken hun bijna geen Engels en ik maar een paar woorden Chi chewa, soms kunnen we met handen en voeten een heel eind komen. 

Ook werden deze week alle baby's  gevaccineerd tegen de mazelen en polio. Ik heb gevraagd of ik hierbij mee mocht helpen, echter mocht ik niet mee helpen met vaccineren want ik kon niet bewijzen dat ik hier voor bevoegd ben. Logisch ook anders kan iedereen zeggen dat hij dit kan. Wel mocht ik de baby's vast houden tijdens het vaccineren. Nou dit is iets heel anders dan ik bij oude mensen gewend ben. Niet iedereen vond het even leuk en er werd dan ook veel gehuild. Erg zonde om te zien... maar natuurlijk beter dan mazelen of polio krijgen...

Ook ben ik deze week met maaike wezen shoppen, we zijn naar de souvenir markt geweest en naar de stoffenmarkt markt. De stoffenmarkt was erg bijzonder om te zien. Heel veel kleine kraampjes met veel tweedehands kleding uit het westen.  Het zag er allemaal nog redelijk goed uit. Achterin zaten een paar mannen de kleding te maken die kapot waren en een aantal vrouwen waren alle kleding aan het strijken. Zo werd het klaar gemaakt voor de verkoop. Zelf heb ik 3 traditionele sitensies gekocht. Dit is een laptop stof met een mooie afrikaanse print. Bijna alle vrouwen hier dragen dit elke dag als wikkel rok. Ook heb ik souvenirs gekocht. En wat waren er veel leuke dingen! Helaas kan ik niet voor iedereen wat meenemen omdat ik niet veel ruimte in me koffer heb...

Dit weekend ben ik ben maaike, sophie en bianca naar Cape maclear geweest. Dit is een mooi dorp aan het lake malawi en net weer iets anders als senga bay.  Hier ben ik 4 weken terug geweest. We vertrokken vrijdag ochtend om half 8, we hadden een lange reis van 4 uur voor de boeg waarvan een heel stuk door de bergen. Na 4 uur op gepropt in de auto te hebben gezeten en allemaal een beetje raar in ons buik van de berg weggetjes kwamen we aan in Cape maclear.  Nou het uitzicht over het meer vanuit onze loge, maakte onze vervelende heen reis al snel goed! Na heerlijk geluncht te hebben, zijn we lekker gaan zwemmen. Al snel kwamen er zo'n stuk of 15 kinderen mee zwemmen. We hadden de grootste lol en al snel bedacht ik da't het leuk zou zijn om mijnog o der water camera te gebruiken. Nou ze wisten niet wat ze zagen. Ziezo vinden ze het al raar om zichzelf op de foto terug te zien, maar een foto van hun zelf was wel heel raar! Na heerlijk gegeten te heen aan het meer hebben we die avond op het strand naar de vallende sterren gekeken. Wat was dat prachtig! 

Zaterdag ochtend werden we om 10:00 opgehaald met de boot om te gaan snorkelen bij het eiland. Ik vond dit best spannend omdat er die dag er voor vlak bij ons een Noorse man was verdronken. Dit was omdat ze met te veel op een bootje zaten en deze is gezonken, waarbij de man niet goed kon zwemmen en veel spullen om zich heen had. Gelukkig hadden wij een goede stuurman en gingen we maar met zijn 6 op de boot. Eenmaal aangekomen bij de snorkel plek zagen we duizenden mooie vissen zwemmen. We hebben dan ook een aantal uur heerlijk gesnorkeld en o dermate foto's gemaakt. Ik wist niet van mezelf dat ik snorkelen zo leuk vond! Na het snorkelen hebben we op het eiland geluncht met verse vis uit het lake echt heerlijk!

Smiddags zijn we vis arende gaan voeren. Wat zijn deze beesten groot en prachtig! De stuurman gooide vissen in de lucht zodat de vis arend deze kon grijpen en zo erg dichtbij kwamen. Erg gaaf om te doen. Na een heerlijk diner aan het lake zijn we met een aantal meiden en lokale jongens die we die dag hadden leren kennen op het strand gaan zitten en samen muziek gemaakt.  Eerst deden de lokale jongens spelen op hun djembe en daarna kregen wij les in het spelen. Nou dat viel best tegen! Wat een heerlijke avond hebben we gehad, met een kampvuur, muziek, het geluid van golven en veel gezellige mensen.

Zondag hebben we nog heerlijk kunnen relaxen  aan het meer. Heerlijk gezwommen, lekker geluncht en vooral erg gezellig gehad.

Morgen heb ik helaas mijn afscheid op mijn project en dan vlieg ik helaas woensdag om half 2 naar huis om alsvolgt om donderdag om half 9 te landen in brussel. Maar ik ben zeker nog niet klaar met afrika, ik kom zeker terug!!!!!!

 

Mijn volgende en laatste blog zal vanuit Nederland zijn! 

kinderen onderzoeken, kerkdienst waar je blij van worden en enorm veel lieve kinderen!

Hoi hoi allemaal,

Zoals beloofd nog en blog vanuit dit mooie Malawi,

Na mijn super safari, ging ik maandag weer naar het project. Eenmaal aangekomen op mijn project waren er drie austrailische meiden aanwezig. Deze meiden waren consulatie artsen en kwamen de kinder onderzoeken. Ik heb gevraagd of ik hierbij kon helpen, en dat kon! Na een behandeltafel inelkaar geflanst te hebben met een tafel en een paar dekens kon het beginnen. Eerst warden de oudste kinderen onderzocht. Sommige vonden dit wel intressant, maar sommige vonden dit dan ook absoluut niet leuk. De oudste kinderen warden vooral onderzocht op het groeien, ze keken of ze goed gegroeid waren en of alles goed ontwikkeld was. Een aantal hadden ziektes waar zij andere medicatie voor kregen. Bijvoorbeeld kinderen met HIV, hoe ouder deze kinderen worden hoe meer medicijnen deze nodig hebben. Bij een aantal kinderen is deze medictie bijgesteld. Ook warden de babay’s onderzocht, ik had al een aanta keer aangegeven aan de huismoeder dat sommige kindjes smet plekken hadden tussen de liezen en een aantal een ontsteking aan de penis, echter werd hier paracetamol voor gegeven en talk poeder gebruikt, dit hiep niet eel goed. Ik heb dit aangegeven bi deze meiden en de kinderen zijn onderzocht, deze kregen toen gelijk antibiotica en je ziet dat dit een week later al heel  veel verbetered is!

Ook ben ik deze week met maaike en sofie mee naar het project geweest. Hun projecten liggen in Kouma, dit is een van de armste wijken van Lilongwe. Ik begon de ochtend al vroeg, om 07:00 zat ik samen met maaike in de minibus. Eenmaal aangekomen waren ze net bezig met de les, ze kregen vandaag het alphabet. Later mocht ik helpen om de kinderen te leren schrijven. Dit werd met stoepkrijt op de grond gedaan. Op dit project zag je zichtbaar het verschil tussen armen en rijken kinderen. Dit project is namelijk een dg opvang, kinderen komen elke dag hierheen en krijgen onderwijs, daarna gaan ze weer naar huis. Je ziet dan oo goed het verschil. Sommige kinderen hebben kapotte en te kleine of te grote kleding aan en sommige kinderen hebben weer iets mooiere kleding aan. Ook zag je het verschil goed dat sommige kideren eten en drinken mee kregen voor in de pause en sommige kinderen kregen helemaal niks mee. Ze krijgen wel allemaal sima van het project.

Na deze leuke ochtend zijn maaike en ik samen naar het project van sophie gegaan, zij werk op een school. We hebben daar met zijn drieeen sport en spel georganiseerd. Deze sport en spel bestond uit spijkerpoepen, touwtje springen, anne maria koekoek, de parachute en voetbal. Ook erg lek om meet e maken omdat deze kinderen wat ouder zijn. Na de sport en spel kreeg ik van sophie nog een rondleiding door de school. Erg primitief allemaal maar de kinderen krijgen goed onderwijs! Rond 13;00 uur waren we klaar en zijn we met zijn 3e gaan lunchen bij kiboko.

De volgende dag ben ik weer naar mijn eigen project gegaan. Ik heb daar de juffrouw geholpen met les geven, erg leuk om te doen! Toen ik klaar was op mijn project, en zat te wachten op de tuk tuk, kwam er een echtpaar met een kindje naar me toe. Ze vroegen om geld en gaven aan erg veel honger te hebben. In Malawi staat in de wet dat het verboden is om bedelaars geld te geven, dit he ik dan ook niet gedaan. Wel zag ik dat zij een trammel en een gitaar mee hadden. Ik heb gevraagd of zij een stukje konden spelen voor mij, nou dat konden ze wel. Voor dat Ik het wist had ik een prove concert en even later stond heel de buurt om mij heen te dansen en meet e klappen. Erg leuk en bijzonder! Ik heb ze natuurlijk op het einde fooi gegeven, hier waren zij mij erg dankbaar voor.

Na weer een drukke maar leuke week werken hadden we weekend, er gingen een aantal mensen op een trip, dus waren we maar met zijn drieen in het huis van het weekend. Nou daar hebben we heerlijk van genoten haha. Zaterdag ochtend begon daarom ook met een pyjama party met chips, cola en films. Daarna hebben we een hele dag heerlijk aan het zwembad gelegen. Ook moisten we vandag pinnen, echter hadden we hier spijt van dat we dat niet eerder hadden gedaan. We kwamen namelijk aan bij de pinautomaten, en het stond werkelijkwaar bom en bom vol! ook waren een aantal automaten buiten gebruik omdat ze leeg waren. Wat bleek nou, het was zaterdag 1 oktober, iedereen ging daarom naar de bank pinnen omdat alle mensen vandaag hun loon gestort hadden gekregen. Nou dat weten we dus ook weer dat we het goed moeten gaan plannen om te gaan pinnen!

Zondag ochtend gind de wekker al vroeg, we zouden di ochtend namelijk naar de kerk gaan. Deze begon om half 8 en we moesten eerst nog een stukje lopen. Toen we eenmaal in de kerk aankwamen warden we door iedereen welkom geheten. Ook was iedereen behulpzaam en betrok ons bij de dienst. De dienst duurde 3 uur. We begonnen met een gebed, dit was al erg bijzonder. Bij ons in Nederland word er zachtjes of in jezelf het gebet gedaan. No uin afrika gaat dit dus anders. Iedereen bid hartop, sommige mensen reopen daarbij, of sommige huilen hierbij. Veel mensen zitten op hun knieen of lopen tijdens het bidden heen en weer. Ik voelde me een beetje ongemaakelijk op dit moment maar het was erg bijzonder om te zien. Na het bidden begon ere en stuk zang. Ook dit is niet wat we gewent zijn in Nederland. De muziek die werd gemaakt was enorm swingend, mesnen zongen mee en dansten. Niet zomaar wat bewegen maar mensen gingen echt helemaal op en los op de muziek. Vrouwen die met sjaalen aan het zwaaien waren en mannen die hun jasje uit deden en hier mee gingen zwaaien. Ook dit was weer erg bijzonder om te zien. Na dit swingende gebeuren kregen we een preek van ander half uur, wat weer vervolgd werd door zang en dans. Erg leuk om meet e maken en het was zeker de moeite waard!

Nou dit waren zo de leuke dingen van de week!

Tot snel weer !

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Doingoood